مرا در بیستون بر خاک بسپارید که تا شبها
غم بی همزبانی را برای کوهکن گویم
بگویم عاشقم، بی همدمم، دیوانه ام، مستم
نمی دانم کدامین حال و درد خویش گویم
از آن گمگشته من هم نشانی آور ای قاصد
که چون یعقوب نا بینا سخن با پیرهن گویم
تو می آیی به بالینم ولی آندم که در خاکم
خوشامد گویمت اما در آغوش کفن گویم