من سراپا زبانم امشب ، تو سرا پا گوش باش ، سر تا پا گوش ، ای زیبای آفتاب به دوش !... براستی قلب مهربانت را که در سینه پر مهرت  پنهان است و تپشهای آن عشق را برایم به ارمغان می آورد چگونه توصیف کنم ؟ رخسارت را که لبان پر خنده ات آنرا زیبا و زیبا تر می کند ، چشمان نازنینت را که زیر نگاه خمار گشته است به چه مانند کنم !.... نه به راستی هیچ قلمی یارآی نوشتن وصف تو را ندارد ... ای قاصدک نمیدانم در بین کلمات آتشین دلم کدامین را به تو تقدیم کنم که تمام عشق درونم را برایت فاش بکنم ؟.... پس می گویم :..دوستتدارم و بخدا قسم که دوستت خواهم داشت....  پس ای دوست گوشه ای از قلبت را برای قلبم خالی بگذار ....

                                       دوستت دارم ....